Voor deze keer is het wel een speciale Bjorn in de praatstoel. Ik zal vertellen over de Ford RACB rally contest waaraan ik meedeed in Brugge.
Op zaterdag 23 februari moest ik al om 7.30 uur aanwezig. Die dag moesten we met zo’n 74 kandidaten 4 proeven afleggen. Die 3 rijvaardigheidstests en een gesprek met de woordvoerder van Ford Jo Declercq en de communicatie manager Koen Wijckmans. Voor we begonnen kregen we elk een nummer mijn nummer was A8 en hopen dat het ook een geluknummer was voor mij. Van de 74 kandidaten die aanwezig waren mochten er 20 naar de finale de volgende week.
Onze eerste opdracht was slippen en de wagen terug onder controle krijgen. We kregen elk 3 pogingen waarvan de beste poging meetelde. Ik was aan de beurt als 2de van ons groepje en dus kon ik niet veel van techniek af kijken van andere personen. Wanneer ik in de wagen plaatsnam wist ik niet echt wat te verwachten. Ik moest aan een snelheid van 35 km/u afkomen en dan éénmaal op het natte vlak links draaien. Omdat er vooraan regenbanden en achteraan slicks oplagen was de achterkant van de wagen meteen weg, dit moest je dan terug onder controle krijgen en al bij mijn eerste poging was dit meteen in orde en was ik al mijn gemak.
De tweede opdracht was dan een rit maken op het circuit van Brugge. De opdracht was sportief rijden zonder fouten te maken. Met enkele technische stukken in het parkoer was het al vrij leuk om dit zelfs met een standaard wagen uit te voeren. Zelfs éénmaal moest de handrem al gebruikt worden om een bocht van 180° te nemen. Natuurlijk was dit voor iedereen al fun. Bij iedere proef zat ook een expert van het testcircuit van Lommel. Juist bij deze proef gaf de expert instructies waar je moest rijden. Bij alle andere proeven werd het éénmaal voor getoond en dan moest je tonen wat je kon.
De derde opdracht was het interview. Het interview bestond uit jezelf voorstellen in het Nederlands en daarna dat nog eens te kunnen in het Frans. Voor mij verliep dit vrij vlot en was dan ook tevreden dat we zo naar de laatste proef konden.
De laatste proef was de elandproef. Op zicht was dit de moeilijkste opdracht. De elandproef bestaat eruit aan 35 km/u afkomen en dan een object voor je te kunnen ontwijken. Wanneer je natuurlijk links ontwijkt en dan terug naar rechts wil breekt de achterkant van de wagen uit. Daarom moest je zo snel mogelijk terug de wagen onder controle krijgen om door de 2 kegels te geraken. Wat er vrij moeilijk uitzag bleek al snel voor mij vrij simpel. Mijn 3 pogingen waren alle drie perfect. De leuke voormiddag was al voorbij en we mochten al terug huiswaarts keren. Het goede of slechte nieuws ging al die avond op de site komen. Die avond keek ik op de site van de RACB en tot mijn verbazing zat ik bij de laatste 20.
De volgende zondag op 2 maart moest iedereen stipt aanwezig zijn om 08.00 uur. Jo Declercq begon gans het dagschema te overlopen. In de finale zaten we met 8 Vlaams-taligen en 12 Frans-taligen. Dit waren meteen ook de groepen om alles te doen. Het eerste wat op het programma stond in de voormiddag was fysiek en als je weet dat de controleur van deze opdrachten Ingrid Berghmans is weet je genoeg. De opdrachten waren loodzwaar, maar al bij al verliep alles redelijk goed. Wanneer we terug op het circuit van Brugge kwamen moest ik als eerste rijden met de Ford Fiesta ST. Een echte koersmachine. De wagen heeft 160 pk voor 1100 kg. We kregen elk 1 verkenningsronde en 2 ronden tegen de tijd. Omdat het m’n eerste keer achter het stuur was van een koersmachine was 1 verkenningsronde wel vrij weinig. Na de verkenningsronde zette ik me klaar aan de start 5,4,3,2,1 vertrokken. In mijn eerste ronde ging ik vrij vlot, maar op sommige plaatsten kon het nog sneller. De wagen was redelijk makkelijk te besturen voor een beginnend piloot. De tweede ging zeer vlot vond ik zelf en ook de bocht van 180° nam ik zeer vlot. Natuurlijk na deze 2 ronden was de pret al over. Nog maar juist uit de wagen moesten we klaarstaan voor een interview met een Nederlands- en Franstalige journalist en dit voor de camera. Iets wat onwennig ging ik door het interview, maar ze vertelden me dat het vrij goed was.
Na deze opdrachten kregen we nog een psychologische en theoretisch examen. Dit was toch wel wat denkwerk, maar ook dit lukte nog op het einde van de dag. Na het lange wachten kregen we dan te horen wie de 3 superfinalisten waren. Ik was er niet bij, maar had dit ook niet verwacht mede door geen ervaring te hebben in rally zelf waar de andere finalisten wel over beschikten.
Het was een prachtige ervaring die zeker voor herhaling vatbaar zou zijn en misschien later nog in een echte rally verwezenlijkt zal worden.
Groeten Bjorn,
Wanneer we terug op het circuit van Brugge kwamen moest ik als eerste rijden met de Ford Fiesta ST. Een echte koersmachine. De wagen heeft 160 pk voor 1100 kg. We kregen elk 1 verkenningsronde en 2 ronden tegen de tijd. Omdat het m’n eerste keer achter het stuur was van een koersmachine was 1 verkenningsronde wel vrij weinig. Na de verkenningsronde zette ik me klaar aan de start 5,4,3,2,1 vertrokken. In mijn eerste ronde ging ik vrij vlot, maar op sommige plaatsten kon het nog sneller. De wagen was redelijk makkelijk te besturen voor een beginnend piloot. De tweede ging zeer vlot vond ik zelf en ook de bocht van 180° nam ik zeer vlot. Natuurlijk na deze 2 ronden was de pret al over. Nog maar juist uit de wagen moesten we klaarstaan voor een interview met een Nederlands- en Franstalige journalist en dit voor de camera. Iets wat onwennig ging ik door het interview, maar ze vertelden me dat het vrij goed was.